Κάθε χώρος κρύβει μια ιστορία. Ένα παράθυρο αφήνει το φως να περάσει, μια εξώθυρα προσκαλεί τον επισκέπτη να μπει, ένα πάτωμα γίνεται το έδαφος πάνω στο οποίο ξεδιπλώνεται η ζωή.

Στην Αρχιτεκτονική, τα παιδιά μαθαίνουν να παρατηρούν όλα εκείνα που συνθέτουν έναν χώρο και να φαντάζονται πώς θα μπορούσε να γίνει διαφορετικός.
Με υλικά που έχουν ήδη διανύσει τη δική τους διαδρομή —σελίδες βιβλίων, μικρά αντικείμενα, κοσμήματα και καθημερινά υλικά— δημιουργούν κατόψεις, εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους, καθώς και επιμέρους αρχιτεκτονικά στοιχεία. Ό,τι κάποτε έμοιαζε περιττό αποκτά νέα θέση και νέο νόημα: γίνεται τοίχος, στέγη, δάπεδο, πόρτα ή μια απροσδόκητη διακοσμητική λεπτομέρεια.

Ταξιδεύοντας από τη μία αρχιτεκτονική περίοδο στην άλλη, τα παιδιά ανακαλύπτουν πώς οι άνθρωποι έχτιζαν, κατοικούσαν και ονειρεύονταν σε διαφορετικές εποχές. Παρατηρούν γραμμές, σχήματα, υλικά και ρυθμούς και, μέσα από αυτά, γνωρίζουν την ιστορία όχι σαν κάτι μακρινό, αλλά σαν έναν ζωντανό κόσμο που μπορούν να αγγίξουν και να ξαναδημιουργήσουν.

Εδώ η αρχιτεκτονική γίνεται παιχνίδι κλίμακας, σύνθεσης και φαντασίας. Τα παιδιά πειραματίζονται με την ισορροπία, τη λειτουργία και την αισθητική, μαθαίνοντας πως κάθε επιλογή —από τη θέση μιας πόρτας έως το χρώμα ενός δωματίου— αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο ένας χώρος μας υποδέχεται και μας κάνει να αισθανόμαστε.
Κάθε κατασκευή είναι ένας μικρός κόσμος φτιαγμένος από υλικά που απέκτησαν μια δεύτερη ζωή.

                Ένας κόσμος που φέρει τη ματιά,
                             τις επιλογές και την προσωπική ιστορία
                                                 του παιδιού που τον σχεδίασε.